Yazarlar
Pao-yu Ching
Pao-yu Ching (ya da Jīn Bǎoyú 金寶瑜), 1937 yılında, günümüzde Çin Halk Cumhuriyeti’nin başkenti olan Pekin’de dünyaya geldi. Üç kardeşin en büyüğüdür. Soyu Qing hanedanına dayanan ailesi, iç savaş komünistlerin zaferiyle sonuçlanınca milliyetçilerin ve eski soyluların kaçıp sığındığı Tayvan’a göç etti. Tunghai Üniversitesi’nde iktisat eğitimi aldı. Mezun olduktan sonra lisans-üstü eğitimi için burslu olarak ABD’ye gitti. Burada siyahların Yurttaş Hakları Hareketi’nden etkilendi; 1960’lı yıllarda Tayvan’dan ABD’ye giden Çinli öğrencilerin Kültür Devrimi’nden ilham alarak kurdukları araştırma, yayın ve propaganda gruplarına katıldı. 1949 Devrimi öncesinde seçkin ve varlıklı bir aileye mensup olmasına karşın Mao’nun katkılarıyla zenginleşen Marksist dünya görüşünü benimsedi. İktisat doktorasını Bryn Mawr College’da tamamladıktan sonra uzun yıllar Detroit’teki Marygrove Üniversitesi’nde çalıştı ve 2003 yılında, profesörken emekliye ayrıldı. Çok sayıda anti-kapitalist ve anti-emperyalist eylem ve etkinlikte faal olarak yer aldı. Çin, Filipinler, Brezilya, Arjantin, Hollanda, Fransa ve Almanya gibi çeşitli ülkelerde konferanslar verdi. Çin’in sosyalist devrim, sosyalist inşa ve kapitalist restorasyon deneyimleri hakkında uzun yıllar boyunca araştırmalarda bulundu. Bu alanda İngilizce ve Çince kaleme aldığı makaleler ve yaptığı söyleşiler, pek çok farklı derlemede, çeşitli ilerici yayın organlarında ve Çin’in önde gelen Yeni-Sol/Yeni-Maoist internet sitelerinde yayımlandı. Pao-yu Ching, komünist bir aydın olarak bilimsel ve siyasal çalışmalarını sürdürmektedir. Yazarın, Zaferden Yenilgiye hariç şu ana dek yayımlanmış kitapları şunlardır: • Rethinking Socialism: What is Socialist Transition? [“Sosyalizmi Yeniden Düşünmek: Sosyalist Geçiş Nedir?”], Deng-yuan Hsu ile birlikte, 1998. • Quánqiúhuà yǔ zīběnzhǔyì wéijī 全球化與資本主義危機 [“Küreselleşme ve Kapitalizmin Krizi”], 2005. • Revolution and Counter-revolution: China’s Continuing Class Struggle Since Liberation [“Devrim ve Karşı-devrim: Çin’in Kurtuluştan Beri Süregelen Sınıf Mücadelesi”], 2012.
Paul Lafargue
Günümüzde, Karl Marx’ın damadı ve Tembellik Hakkı adlı metnin yazarı olarak tanınan Paul Lafargue, 1842 senesinde Küba’da dünyaya geldi. Gençliğinde Paris’te tıp öğrenimi görürken anarşizmin piri Pierre Joseph Proudhon’un düşüncelerinden etkilenen Lafargue, Uluslararası İşçiler Örgütü’ne (I. Enternasyonal) katıldıktan kısa bir süre sonra bu fikirleri reddetti ve Karl Marx’ın, daha radikal ve heyecanlı olduğunu düşündüğü yaklaşımını benimsedi. 1865 senesinde Liege kentinde düzenlenen Uluslararası Öğrenci Kongresi’ne katıldığı gerekçesi ile Fransa’da eğitim alması yasaklandı ve aynı sene Londra’ya göç etti. Burada Marx’ın evine sıkça gerçekleştirdiği ziyaretlerden birinde Laura Marx ile tanıştı ve 1868 senesinde evlendiler. Paris Komünü ertesindeki baskı ortamından İspanya’ya kaçan Lafargue buradaki sosyalist örgütlenme faaliyetlerinde önemli roller üstlendi. 1880’lerden itibaren Fransız sosyalist hareketinin öne çıkan isimlerinden biri oldu, Federe Sosyalist İşçi Partisi’nin ve 1882’de oradan kopan Fransız İşçi Partisi’nin kuruluş süreçlerinde yer alan Lafargue aynı zamanda İkinci Enternasyonal’in Fransız ayağının en faal üyelerindendi. 1911 senesinde Paris yakınlarındaki Draveil köyünde eşi ile birlikte intihar ederek yaşamına son verdi. Lafargue’ın kimi fikirleri devrinin çok ilerisindeydi. Yabancılaşmış emeğe karşı duruşunun yanı sıra Marksist ve materyalist perspektiften beslenen kültürel incelemeleri de tutarlı bir çerçeveye oturtma gayretindeki ilk isimlerdendi. Gramsci’den on yıllar önce, devrimcilerin ana görevlerinden birinin işçileri, onları sarmalayan kapitalist toplumun fikir ve değerlerinden koparmak ve bunların yerine henüz yaratılamamış olan Marksist kültürü koymak olduğunu savunuyordu. Lafargue’ın başlıca önceliklerinden biri Marksizm’in temellerini işçi sınıfı açısından anlaşılır kılmaktı ve bunları sadeleştirmekte sahiden de başarılıydı. En iyi yazıları, kinayeli bir üslupla burjuva ikiyüzlülüğü ve gaddarlığını teşhir ettikleridir ve bunların en iyi örneklerinden biri de kuşkusuz Sermaye Dini’dir. 1887 senesinde Fransız İşçi Partisi’nin yayın organı Le Socialiste’te yayımlanan Sermaye Dini, o devirde pek çok kez yeniden basılmıştı. Lafargue’ın yabancılaşmış emeğe ve kapitalizm adı verilen dolandırıcılık düzenine karşıtlığı bu kitapçığın her bir sayfasına işlemiştir. Bu eser aynı zamanda Lafargue’ın geleneksel dinlerin artık kapitalizm açısından faydalarını yitirdiklerine ve burjuvazinin isyankâr kitleleri pasifize etmek için yeni bir ideolojiye ihtiyacı olduğuna dair inancını da ortaya koymaktadır.
Peter Atkins
Peter Atkins Oxford Üniversitesinde Lincoln College üyesi kimya profesörü. Dünyaca ünlü bir dizi kimya ders kitabının yazarıdır. Bu kitapların yirmi yılı aşkın süredir dünyada en çok tercih edilen kitaplar olmasının sırrı, onun meseleleri (özellikle de zor kavramları) çok net ve akılda kalıcı bir şekilde açıklayabilme yeteneğinde yatar. Bu yeteneğini kitaplarında genel okura da düzenli olarak sundu (Richard Dawkins bu kitaplardan biri olan The Creation'ı “şimdiye kadar yazılmış en güzel popüler bilim kitabı” olarak niteledi) ama Galileo'nun Parmağı içlerinde en büyük etkiyi yaratanı oldu.